De schilderijen konden zingen
Dames en heren,
Met een kleine vertraging kwamen we vanochtend aan aan het ontbijt.
Drie minuten die ons leven een drastische wending gaven.
Aangezien we drie minuten van het overheerlijke ontbijt hebben moeten missen,
kregen we de troostprijs om de blog vanavond uit onze duim te zuigen.
Daarom zitten we hier nu onze kop te breken over hoe we onze woorden kunnen laten neerdalen op het toetsenbord.
(We zijn nu onze kop aan het breken)
Na een stevige wandeling in de louche buurt van Boedapest, zijn we veilig met al ons gerief in de tram geraakt,
op naar het Ludwigmuseum!
Het mooie en moderne gebouw stond te pronken tenmidden van een besneeuwd plein.
De architectuur was adembenemend. Dit met gevolg dat heel de klas besliste om dit vast te leggen op lichtgevoelig materiaal. Maar helaas was dit niet van lange duur. In de rest van het museum was fotograferen niet toegelaten.
We sloegen alles dus op in ons geheugen.
De tentoonstelling was zeer afwisselend, waardoor heel de klas geboeid bleef. Variërend van Picasso tot Andy Warhol gaapten we geïnteresseerd naar de schilderijen. Er waren zelfs leuke originele opklapbare stoeltjes, vermoeide benen waren dus niet aan de orde.
Na een lange, ontspannende middagpauze hadden we afgesproken aan de opera. Deze was nog indrukwekkender dan het voorgaande gebouw. We trokken mooie blauwe slofjes aan (zodat we zeker het dure marmer en parket niet beschadigden) en voelden ons net koningin Elisabeth. Vol bewondering staarden we naar het bladgoud in de royal box die voorbehouden was aan de koning en koningin van Hongarije. We liepen op de grote trappen met rode lopers door het gebouw. We hadden een hele leuke gids die ons veel wijsheid heeft bijgebracht. Ook kregen we als kers op de taart een privé optreden in een mooie trappenhal. Het was een aria van een man en vrouw die een liefdeslied zongen.
Ongelofelijk hoeveel decibels een menselijk lichaam kan produceren. Nog stomverbaast stonden we op het voetpad, dromend van het rijke leven in de negentiende eeuw.
Met vriendelijk groet
Nathalie en Tille uit het warme Boedapest ! ;)
