Valse fossielen en donkere gangen

Wat is dat nu allemaal?

Het labyrinth bevind zich in Buda en loopt onder de Burcht door, het bestaat uit verschillende grotten en tunnels, welke zich uitstrekken over meer dan 10 kilometer. Volgens de overlevering zijn ze aangelegd door de Turken tijdens de Middeleeuwen voor militaire doeleinden. In de 17de eeuw werden delen van de catacomben gebruikt om wijn in op te slaan. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de catacomben gebruikt als schuilkelder.

Tegenwoordig is ongeveer 1,5 kilometer opengesteld voor het publiek. Er is ook een labyrint aangelegd en tevens is er een kleine ruimte waar je een expositie kan bekijken over de Hongaarse geschiedenis. In het labyrintcafé wordt tijdens de zomermaanden live muziek gespeeld. Vooral liefhebbers van jazz en blues zullen hier dan zeker veel luisterplezier beleven.

Wat vond Sam er nu eigenlijk van?

Ik vond het geweldig, het was een leuke afwisseling van de eindeloze wandelingen en cultuur gerichte bezoeken die we hebben ondernomen. In het het labyrinth werd er een parodie gemaakt op cultuur historische museums door valse muurschilderingen en nagemaakte fosielen te plaatsen, dit zorgde voor een zekere komische noot die ik wel kon pruimen. Hoewel er ons gezegd was dat het labyrinth eigenlijk een grote lange gang was heb ik mij samen met Mathis en Frederik er toch nog kunnen bezig houden door de compleet donkere kamers in te gaan en elkaar (en de leerkrachten) de stuipen op het lijf te jagen.

De absurditeit ging zelfs zover omdat er ergens in deze diepe gangen ook nog een soort van Grieks/Romeinse waterval van wijn was. Je kon hier dan ook van drinken maar aangezien de wijn hoogst waarschijnlijk circuleerde en zo heel de tijd terug in dezelfde waterval belande heb ik dit maar niet gedaan. Zij die dit wel hadden gedaan wisten mij trouwens ook te zeggen dat de wijn eerder zuur dan smakelijk was.

Iets dat ik wel spijtig vond was dat er een deel van het labyrinth was afgesloten, uiteindelijk had het voor mij veel langer mogen duren en er mochten gerust meer compleet donkere kamers zijn.

Voor mij was dit het hoogtepunt van Boedapest.

Wijnfontein Labyrinth: Foto door Sam De Mulder

Schrijn